Follow by Email

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

ΓΡΑΦΕΙΑ


















INFACOMA








ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣ



Κλεισε την τηλεοραση! Κλεισε το ραδιοφωνο! Κλεισε τα ματια και τα αυτια σου, ακουσε μονο την καρδια σου!

Ανοιξε την τηλεοραση

καποιος θελει να σου μιλησει.
Ειναι το γνωστο λαμογιο
που λεει τις ειδησεις.

Ανοιξε το ραδιοφωνο

καποιος παιζει για σενα,
τα ιδια τραγουδια τα γνωστα
για αγαπες και αστερια.

Χρονια τους ακους

και μαλλον τους πιστευεις.
Χρονια σε πηδαγανε
μα εσυ αλλου χαζευεις.
Χρονια σου γεμιζουνε
με μπουρδες τα αυτια σου
Χρονια φτυνουν στα νιατα σου
χρεωνουν τα παιδια σου.

Κλεισε την τηλεοραση

καποιος θελει να σου μιλησει.
Ειναι ο διπλα γειτονας
παλευει για να ζησει

Κλεισε το ραδιοφωνο

καποιος ποναει για σενα,
σηκωνει τον ιδιο το Σταυρο
και μοιαζει σαν εμενα.

Κλεισε τα ματια και τα αυτια σου,

ακουσε μονο την καρδια σου
Μην τους ακους ,μην τους χαιδευεις,
παλεψε μονο για οτι πιστευεις.

Το ξερεις πως εχεις την ψυχη,

μπορεις να γκρεμισεις το κελλι.
Μονο στου δρομου την ανταρα
θα γεννηθει ξανα η ΕΛΛΑΔΑ.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΑΣΗ( ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ)

Γιατί σιωπούν οι ποιητές...;
Γιατι σιωπουν οι ποιητες
τωρα μες' την αρωστεια
'Καναν τις πεννες καγγελα
για βιλλες στα προαστεια.

Που πηγαν οι δημιουργοι
που ακουγαν την καρδια μας.
Μονο σιωπη και υποταγη
και συναυλιες στα χωρια μας.

Που 'σαι φιλοσοφε εσυ, που 'σαι πνευματικε μου,
δωσε μου κατι να πιαστω,ελα λοιπον αητε μου.
Τωρα σε χρειαζομαι, τωρα στον πυρετο μου,
τι να σε κανω στη γιορτη, εχω τους φιλους μου καλε μου.
Πες κατι ν' ακουστεις της νοησης θηριο,
να νοιωσω πως το ειπα εγω, να πω ειμαστε δυο.
Το ξερω πως εγκυμονεις τ' αριστουργηματα σου,
μα γεννα επιτελους ματια μου να δουμε τα παιδια σου.

Τωρα ζωγραφοι αναπηροι
κοιτουν τους ασπρους τοιχους.
Ξεπλυναν τα πινελα τους,
δεν βαφουν την οργη τους.

Μονο κατι ευαισθητα
και ασημαντα ανθρωπακια,
σκαλιζουν πανω στο χαρτι
μικρα,πικρα στιχακια.

Καποτε ορκιζοσουνα στο πνευμα και στο ηθος,
γιατι γλυκε μου χαθηκες και κρυβεσαι στο πληθος.
Μεγαλα λογια επαναστασης, μα παντα με ηχεια.
Κατεβα απ' τη σκηνη αγαπη μου, μου ορμηξαν θηρια.
Δεν κανατε μνημοσυνο για τα ιδανικα σας,
τα κρυψατε κατω απ' το χαλι μαζι με τα λεφτα σας.
Αντιο ανημποροι σοφοι,αντιο τρελλοι φανφαρες,
αντιο μικροι, πικροι μου ποιητες, απενταροι Τιτανες.